Yunan'ın Pontus hayali bitmedi

DÜNYADA 179 ADET PONTUS DERNEĞİ VAR

Yunanistan'ın gizli servis ve diğer güvenlik seksiyonlarınca dünyanın belli başlı ülkelerinde kurdurduğu Pontus derneklerinin sayısı her geçen gün artıyor. Yunanistan'da toplam 102 dernek ve vakıf bulunuyor. Almanya'da 31, ABD'de 27, Kanada'da 11, Avustralya'da 3, Gürcistan'da 2, İsviçre, İsveç ve Yeni Zelanda'da 1'er dernek ve vakıf bulunuyor.  Yunanistan, 23 Şubat 1994 tarihinde parlamento kararıyla her yıl 14 Eylül tarihinde ‘Küçük Asya Soykırım Günü’ olarak anma törenleri düzenliyor. Yunanistan, ayrıca geçmiş yıllarda Karadeniz Bölgesi'nde faaliyet gösteren yasa dışı terör örgütleri PKK, DHKP-C ve TİKKO'ya da maddi-manevi destek sağlarken, onlar adına afişler bastırarak Atina sokaklarına asmıştı.

TAPU OYUNUNA DİKKAT

İstihbarat birimlerinin tespitlerine göre Yunanistan, bu çalışmaların yanı sıra ilginç bir çalışma daha yürütüyor. 1921-1922 yılları arasında Karadeniz Bölgesi'nden mübadele kapsamında göç eden 1 milyon 200 bin kadar Rum’un yanlarında götürdüğü arazi ve gayrimenkullerin tapularını toplamaya çalışan Yunanistan'ın uluslararası hukuk çevrelerinde bu konuyu sürekli gündeme getirerek, Karadeniz Bölgesi'nden toprak isteme çabalarına gireceği belirtiliyor. Son yıllarda Karadeniz Bölgesi'ne turist olarak gelen Yunanistan vatandaşlarının çokluğuna dikkat çekilirken, 'bazı turistlerin' bölgede köylere kadar inerek Rum şivesiyle Türkçe konuşan kişileri tespit etmeye çalıştığı kaydediliyor.

ABD’NİN PONTUS MERAKI

Her yılın 15 Ağustos tarihinde Yunanistan'dan ve Güney Kıbrıs Rum Kesimi'nden gelen kafileler, aynı gün aynı saatte gemi, uçak ve otobüslerle gelerek Trabzon'daki Sümela Manastırı'nı ziyaret ediyor. Rumların iddialarına göre 15 Ağustos tarihi Sümela Yortusu'na tesadüf ediyor. 25 Eylül 1997 tarihinde Fener Patrikhanesi, ‘Vahiy ve Çevre’ adıyla Karadeniz'e bir gezi organize etmişti. Deniz yolu ile yapılan gezide konukları taşıyan gemi, İzmir'i işgal ederek yakan Yunan generali Elefteros Venizelos'un ismini taşıyordu. Yine 33 Yunan papaz, 13-26 Ekim 2000 tarihlerinde Sinop-Rize arasında bir gezi düzenlemiş, bölgedeki her ilde eski kilise ve manastırlar ziyaret edilmişti. Bunların yanı sıra ABD’nin de bölge ile ilgilenmesi gözlerden kaçmadı. 2000 yılı Ekim ayında Ankara'da görevli ABD'li iki diplomat bölgede araştırmalarda bulunmuş, özellikle bölgede yaşayan Rum asıllıların sayısını, Hristiyan mezarlığı bulunup bulunmadığını, Hristiyanlardan kalma tarihi eserlerin korunup korunmadığını, geçmişte Hristiyan iken Müslüman olan ailelerin olup olmadığını araştırdıkları belirlenmişti. Yunanistan'da birçok şehrin sokaklarında Pontus anıtları bulunuyor. PontusWorld.com sitesinde yayınlanan fotoğraflara göre Yunanistan'ın birçok şehrinde yükselen anıtlar, Karadeniz kimliğini oluşturan kemençe, yöre kıyafeti, horonun Pontus Rumlarına ait olduğunu vurgulayan objelerden oluşuyor.

300 BİN TÜRK'ÜN 200 BİNİ YOLDA ÖLDÜ

Prof. Dr. İbrahim Tellioğlu’nun 2007 yılında yayınladığı "Doğu Karadeniz Bölgesi'nin Türk Yurdu Haline Gelmesi Hakkında Bir Değerlendirme" konulu makalede, yüzyılın başında Osmanlı devletinin gerilemesiyle Rum azınlığın Karadeniz Bölgesi'nde devlet kurma hayalinin bir sonucu olarak tarihe Pontus isyanı adıyla geçen ayaklanmanın ortaya çıktığı, bunun neticesinde mübadelenin gerçekleştirildiği belirtiliyor. Prof. Dr. İbrahim Tellioğlu, makalesinde şu ifadelere yer veriyor:  "20. yüzyılın başlarında İngiltere başta olmak üzere yabancı devletlerin de açık desteğiyle patlak veren Pontus isyanı, Doğu Karadeniz Bölgesi'ndeki Türk varlığını tehdit eder bir mahiyet kazanmıştır. 1916-1918 Rus işgali döneminde Trabzon vilayetinden işgale uğramamış diğer bölgelere göç eden 340 bin civarındaki Türk'ün 200 bininden fazlasının da muhaceret esnasında hayatını kaybetmesi önemli bir nüfus kaybına yol açmıştır. Bu boşluğun Karadeniz'in kuzeyinden getirtilen Rumlarla doldurulması çabası, Pontus isyanının nüfus alt yapısını hazırlamaya yöneliktir. Lozan Barış Konferansı'nın 1 Aralık 1922 tarihli oturumunda nüfus mübadelesi gündeme getirilmiş, 30 Ocak 1923 tarihinde imzalanan sözleşme ile İstanbul ve Batı Trakya hariç Türkiye'deki Rumlarla Yunanistan'daki Türkler zorunlu göçe tabi tutulmuşlardır. Böylece Karadeniz Bölgesi'ndeki Rum varlığı son bulmuş ve yörenin bugünkü etnik yapısı ortaya çıkmıştır."

kaynak:günebakışgazetesi