Adalet dediğin, bizde böyle ise...

*

Diyeceksiniz ki, “Anayasadaki de bir şey mi? Dindeki helâl ile haram kavramları bile uygulamada yer değiştirmiş neredeyse!” “Yapmayın! O kadar da değil” diyeceğim size ama; “Bir haksızlık eylerim” diye korkarım!

* Söz konusu “korku” olunca, dünya ve ahiret için amellerin isteyerek değil, bundan dolayı yapıldığını da söylemek lazım.

* Hatta üzerine, söz konusu hakaretli suç işlemek olduğunda öncelikle cezasının hapis olmaktan çıkıp, parasal hale geldiğini de ilave etmemiz gerekir! Yani adaletin terazisi de hapis üzerinden değil, para ile tecelli ettiriliyor! Gel de kafayı kırma bakayım!

* Hadi, kafayı kırdım! Size de haksızlık eyledim diyelim! İyi de, Hak’kın emri, insan hakkının da temeli olan yasaların anasının (Anayasanın) bile uygulanmayı bırakın, tam tersi şekliyle icra edildiği bir ülkede hangi adalet, hangi hukuktan dem vuracaksınız?

* Ama; vurursunuuzzz, vurursunuuzzz! Allah’ın verdiği aklı kullanma yerine “onunla alay eden” bir millet ve ümmet olamamış ahali, böyle yığın halinde olduğu müddetçe daha çoook dem vurursunuz! Hatta; ahaliyi davul yaparak tokmak da vurursununuuzzz!

* Yetmezmiş gibi; adliye duvarlarına Hz. Ömer’e atfederek koca koca “Adalet mülkün temelidir” diye yazıp; duruşma salonunda elleri kolları bağlı adaleti bekleyenlerle de alay edersiniz!

* Hepsi bir yana, her cuma günü camiye gider; imamın hutbeden inmeden okuduğu; Nahl suresi 90’ıncı ayetinin; “Şüphesiz Allah adaleti emreder” mealini de işitirsiniz! Ama nedendir bilinmez; ya duymazdan gelirsiniz ya da anlamazsınız! Öyle ki; “Namaz biter, adalet de gider!”

* Ne yapayım? Ne söyleyeyim? Son ve tek dinin peygamberi Hz. Muhammed Mustafa’nın, “Ben güzel ahlâkı tamamlamak üzere gönderildim” hadisini hatırlatarak hiç değilse; “Edep Ya Hu” diyeyim mi? Hem de; “topumuza birden!”