Ben Kimim

Kibarlık hastalarının özellikle çocuklarına anacığım babacığım ablası anneannesi gibi hitap etmeleri garibime gidiyor doğrusu. Düşünüyorum Türkiye nin gelişmesini istemeyenler halkımızın ahlakını Türk insanının değerlerini büyüklerimize saygıyı küçüklere olan sevgiyi yok etmek için neler üretiyorlar.   Tesadüfen kulak misafiri olduğum bu konuşmalardan örnek vermek istiyorum. Yedi yaşındaki çocukla yolda yürüyen bayan çocuğunun bir isteğine “ tamam anneciğim eve gidince hallederim” diye cevap veriyor. Çocuğun en iyi öğrenme yaşlarında bu çocuğa anneciğim derseniz bu çocuğun aklına “ demek ki annemi ben doğurdum galiba” gelmez mi?  Anneannesiyle otobüse binen çocuğa  “yürü şurada oturalım babaanneciğim”  denilince o çocuk  “ vay be.  Ben önce annem doğurdum oda kızını doğurdu. Peki, ben neden çocuğum bu nasıl olur” diye düşünmez mi?  Kasiyerden para üstü alan çocuğa  “ buyur para üstü ağabeyciğim “ denilince çocuk  “ bu kasiyer kafayı yedi galiba benden otuz yaş büyük bana ağabey diyor”  diye söylenmez mi?  Bır başka yerde çocuktan hayli büyük bir bayan  “ teşekkür ederim ablası” diye hitap ederse çocuk “ benden kaç yaş büyük bana abla diyor Ben erkekmiyim kızmıyım bu nasıl iş” demez mi?

Güzel Türkçemizi bozmak için ne kadar uğraşılıyor.  Türk dil kurumu bana göre bu gibi yakıştırmaların yanlış olduğunu açıklamalı.   Bunda ne var diyebilirsiniz Bence bazı kelime oyunlarıyla Türk milletinin ahlaki yapısı bozuluyor. . Anne çocuğuna Anneciğim yerine yavrum dese, babaanne torununa babaanneciğim yerine torunum dese, genç bir erkek kendinden küçük olana erkek çocuğa delikanlı dese,  baba çocuklarına hitap ederken evladım veya oğlum dese fenamı olur. Saygılarımla